Stroik adwentowy pełni tę samą funkcję co klasyczny wieniec, czyli odmierza cztery tygodnie oczekiwania, ale nie ma kształtu pierścienia. To rozwiązanie dla wąskich stołów, konsoli i parapetów, gdzie okrągła forma po prostu się nie mieści. Ma też przewagę praktyczną: jest łatwiejszy w wykonaniu, bo nie trzeba obchodzić bazy dookoła. Poniżej trzy warianty kompozycji z instrukcją i dobór świec.
Czym różni się od wieńca
Wieniec adwentowy to zamknięty pierścień, którego kształt niesie symbolikę wieczności. Stroik jest kompozycją otwartą, najczęściej podłużną, budowaną na tacy, kawałku deski, korze albo w płaskim naczyniu. Świece stoją w linii, a nie w czterech punktach okręgu, co daje zupełnie inny efekt wizualny i lepiej wygląda na wąskim blacie.
Z praktycznego punktu widzenia stroik jest wygodniejszy, bo widać go dobrze z jednej strony i nie trzeba dekorować tyłu. Zużywa też mniej materiału, zwykle o jedną trzecią. Jeśli zależy ci na wersji tradycyjnej z pierścieniem, pełną instrukcję znajdziesz we wpisie o wianku adwentowym.
Wariant pierwszy: na desce albo korze
To najprostsza wersja i jednocześnie ta, która najlepiej wygląda w naturalnych wnętrzach. Potrzebujesz kawałka deski, plastra drewna albo kory o długości około czterdziestu centymetrów. Na niej ustawiasz cztery świece w linii, mocując je kroplą wosku albo metalowymi kolcami wkręconymi od spodu. Wokół nich układasz zieleń, szyszki i suszone owoce, bez żadnej gąbki.
Zaletą jest to, że kompozycję można w każdej chwili poprawić, dołożyć albo wymienić element, bo nic nie jest w niej zamocowane na stałe. Wadą, że przy przenoszeniu wszystko się przesuwa. Do zieleni wybieraj gałązki najdłużej trzymające igły, czyli jodłę kaukaską, a unikaj świerku. Sposoby doboru i zabezpieczania materiału roślinnego opisujemy we wpisie o suszonych kwiatach.
Wariant drugi: cztery osobne świeczniki
Bardzo współczesne rozwiązanie, w którym rezygnujesz z jednej kompozycji na rzecz czterech niezależnych elementów ustawionych w rzędzie. Każdy to niska świeca w szklanym naczyniu albo betonowym świeczniku, otoczona odrobiną zieleni. Efekt jest minimalistyczny i porządkujący, a przy tym najbezpieczniejszy z wszystkich wariantów, bo płomień jest osłonięty szkłem.
Świeczniki można zrobić samodzielnie z betonu, wykorzystując techniki opisane przy doniczkach z cementu. Cztery identyczne, matowe świeczniki z pojedynczą gałązką każdy to jedna z najładniejszych i najtańszych dekoracji adwentowych, jakie da się zrobić. Do środka pasują świece sojowe według naszej instrukcji robienia świec sojowych.
Wariant trzeci: kompozycja w szkle
Podłużne szklane naczynie albo cztery osobne lampiony wypełnione zielenią, szyszkami i suszonymi owocami, ze świecą w środku każdego, dają efekt bardzo elegancki i praktycznie bezobsługowy. Szkło chroni płomień, zatrzymuje wosk i ogranicza parowanie, więc zieleń wysycha wolniej niż w kompozycji otwartej. To najlepszy wybór, jeśli chcesz mieć spokój przez cztery tygodnie.
Technikę budowania takich kompozycji, dobór naczyń i sposoby warstwowania materiału opisujemy szczegółowo we wpisie o stroiku świątecznym w szkle. Przy wersji adwentowej pamiętaj tylko o jednym: świece muszą być na tyle niskie, żeby płomień nie sięgał krawędzi naczynia, bo inaczej szkło pęknie od nierównomiernego nagrzania.
Dobór świec i bezpieczeństwo
Świece muszą wystarczyć na cztery tygodnie palenia, więc licz około dwudziestu godzin łącznego czasu dla pierwszej i odpowiednio mniej dla kolejnych. Praktyczna zasada mówi, że świeca o średnicy pięciu centymetrów i wysokości dziesięciu spokojnie wystarczy na cały adwent. Cienkie świece stołowe wypalą się w drugim tygodniu.
Zasady bezpieczeństwa są takie same jak przy wieńcu: pięć centymetrów wolnej przestrzeni wokół płomienia, knot skracany do pięciu milimetrów, żadnego palenia bez nadzoru. Po trzecim tygodniu zieleń jest już mocno wysuszona, więc warto rozważyć przejście na świece LED, zwłaszcza w domu z dziećmi. Pełne omówienie tej kwestii znajdziesz we wpisie o tym, jak zrobić stroik świąteczny.
Co dalej po adwencie
Stroik adwentowy po świętach nie musi trafić do kosza. Wystarczy wyjąć świece, odświeżyć zieleń i zamienić go w dekorację noworoczną albo zimową, dokładając srebrne akcenty i rezygnując z czerwieni. Baza z deski albo kory posłuży przez wiele lat.
Elementy trwałe, czyli świeczniki, szyszki i suszone owoce, warto odłożyć do pudła i wykorzystać w kolejnym sezonie. Pozostałe dekoracje świąteczne znajdziesz w naszym przewodniku o ozdobach choinkowych DIY, a dekorację wejścia opisujemy we wpisie o wianku świątecznym na drzwi.
Najczęstsze pytania o stroik adwentowy
Czy stroik adwentowy musi być okrągły?
Nie. Okrągły jest klasyczny wieniec, natomiast stroik to kompozycja otwarta, najczęściej podłużna, budowana na desce, tacy albo w szkle. Funkcja pozostaje ta sama.
Jakie świece do stroiku adwentowego?
Grube, o średnicy co najmniej pięciu centymetrów i wysokości dziesięciu, bo muszą wystarczyć na cztery tygodnie palenia. Cienkie świece stołowe wypalą się już w drugim tygodniu.
Gdzie postawić stroik adwentowy?
Na stole, konsoli albo parapecie, z dala od firanek i kaloryfera. Kompozycja podłużna dobrze wygląda również jako dekoracja stołu w Wigilię, po wyjęciu świec adwentowych.